Nasze Kostkowice

  Nr. 11.- Była tu kiedyś kuźnia Franciszka Kuli, po nim objął gospodarkę o 6,29 ha ziemi zięć Teofil Knyps. Budynek mieszkalny z oborą murowany ale kryty słomą. W latach 30-tych Knypsowie sprzedali Rudolfowi Stuchlikowi z Kończyc Wielkich 3,99 ha ziemi z budynkami, zostawiając dla siebie 2,30 ha ziemi. Stuchlicy przeprowadzili gruntowny remont budynku i pokryli dachówką. Obecnie po śmierci starych Stuchlików i Knypsów gospodarzy na całości obu gospodarstw syn Emil Stuchlik. Było to za czasów Franciszka Kuli, który postawił w r. 1900 nowy drewniany Krzyż na zakręcie drogi do Dębowca i zasadził przy nim dwie lipy, które do dziś istnieją. Ząb czasu sprawił, że drewniany krzyż zbutwiał i musiano go w r. 1970 usunąć. Przygotowano nowy, kamienny krzyż u Stuchlików i chciano go postawić w miejscu starego, ale władze partyjne zakazały. Spowodowało to niemiły rozgłos wśród społeczeństwa katolickiego i, gdy sprawa ucichła, to kobiety, nocą postawiły i umocowały Krzyż na dawnym miejscu i do ...

  Nr. 8. - Gospodaruje tu rodzina Kusiów na 5,13 ha ziemi, zabudowania są murowane, gaz zaprowadzony do budynku obecnie stawiają nowy dom jednorodzinny obok drogi Kostkowice - Dębowiec. Nr. 9. - Były tu kiedyś zabudowania drewniane, słomą kryte rodziny Kotasów. Obecny gospodarz, Wincenty Kotas wybudował dom mieszkalny i oborę murowaną, pokryte dachówką, włodarzy na 4,80 ha roli. Nr. 10.- Byli tu kiedyś Ściskałowie, który był także wójtem, ale sprzedali gospodarstwo o 6,89 ha ziemi Teperom z Pruchnej około 1904r. Jan Teper był również przez szereg lat wójtem. Spaliła się tam stodoła, którą odbudowano łącznie z nowym domem, a stary zburzono.

  Nr. 6. - Jest to gospodarstwo o 18,42 ha /33 morgów/ ziemi. Gospodarewali tu Wowrowie, od których nabyli go Smelikowie i dotąd tu gospodarzą. Jest ono w dobrym stanie utrzymane, ale nie ma widoków następcy. Nr. 7. - Kiedyś za gospodarzy Wowrów, zabudowania były drewniane, dwaj ich synowie, Jan Wowra był nauczycielem i organistą w Jaworzu, pow. Bielsko zaś Paweł również nauczycielem koło Jabłonkowa tu się urodzili. Córka z zięciem Karolem Łomozikiem wybudowali murowane zabudowania. Nad potokiem Iskrzyczanka nie daleko od tego gospodarstwa był tu w latach 1950-1960 szyb wiertniczy w poszukiwaniu kopalin /gazów, węgla/. Obecnie pozostała wdowa i gospodarstwo pod upadło jest tu 7,93 ha ziemi.

 Było to dawniej największe gospodarstwo rolne, prywatne w Kostkowicach Kukuczów, od których nabył je Jan Siostrzonek, który był wójtem jak i jego spadkobierca syn, Paweł Siostrzonek również długoletni wójt i naczelnik Ochotniczej Straży Pożarnej. Było tu 22,55 ha /40 morgów/ ziemi. Podczas II. wojny światowej Paweł Siostrzonek posiadał II. grupę narodowości /Volksdeutsch/ i po zakończeniu wojny został aresztowany, osadzony w więzieniu w Mysłowicach gdzie umarł. Całe gospodarstwo przeszło na Skarb Państwa który osadził tam nowych osadników: Józefa Zawadę, Wojciecha Dziaska, Michała Kohuta i Urbaczkę. Na domiar złego w ostatnich tygodniach wojny ukrywał się u Siostrzonków Antskomisarz Schwartzenburg ze Skoczowa, którego oficerowie Wehrmachtu /armii niemieckiej/ chcieli zgładzić. Podłożyli w nocy bombę pod budynkiem mieszkalnym, mniemając, że tam jest Schwartzenburg. Tymczasem Schwartzenburg opuścił prędzej dom Siostrzonków unikając śmierci. Bomba zburzyła połowę budynku mieszkalnego...

 Nr. 4.- Jest to stary budynek co najmniej z 18 wieku. Byli tu niegdyś Klajsowie, potem Guznarowie, którzy wybudowali nową oborę po 1-szej wojnie światowej a podczas II. światówki spaliła się stodoła, którą znów odbudowali. Guznarowie sprzedali całe gospodarstwo Brudnemu z Cieszyna, a obecnie dzierżawi go /3,12 ha/ Stanisław Kołodziej.

 Jest to gospodarstwo rodziny Słowików o 6,15 ha /11 morgów/pola. Przedtem był tu budynek mieszkalny drewniany i bliżej drogi, który się spalił ok. 1910 r. Obecny budynek mieszkalny wybudowany przez Pawła Słowika odziedziczył jego syn Rudolf, który objął całe gospodarstwo, wybudował nową oborę a budynek mieszkalny zmodernizował.

 Tutaj znajdował się młyn wodny, który usługiwał tut, sąsiedniemu "Staremu Dworowi", "Za Wyrchowiną" oraz okolicznym włościanom. Pozostała tu jeszcze "Przykopa" /kanał/, dopływ wody od jazu na Knajce do młyna i odpływ do Knajki. Mieszkali tam Przybyłowie, gospodarując na 6 morgach /3,46 ha./pola. Później rozdzielili pole na poły jak i dom dla Andrzeja Przybyły i Ludwika Stabrawy/po 1,73 ha./ Obech część budynku mieszkalnego Andrzeja Przybyły jest przebudowana i rozszerzona a część Stabrawów objęła córka Zofia Bilińska, z d. Stabrava.

  Nr. 1. "Wyrchowina" Po ostatnim właścicielu Kostkowic, Janie Tobiaszu baron Seeger, który przebudował na nowo cały kompleks folwarczny na tzw. "Wyrchowie", Kępie i Starym Dworze, nabył w roku 1802 arcyksiążę Albrecht Habsburg. Do zamku dobudowano palarnię wódki i serownię. Po śmierci arcyks. Albrechta nabył jego dobra arcyks. Fryderyk Habsburg. Do zarządu folwarków dołączono jeszcze folwark w Łęczce i Ogrodzonej. Ogółem w zarządzie folwarków było 200 nerwów i 1500 ha pola. Tutaj w tym zamku Nr. 1 były kancelarie dworskie, mieszkanie dla sprowcy (rządcy rolnego), a na 1-ym piętrze mieszkania zarządcy-administratora. Według opowiadań mojej matki, zarządcami byli: Sternickel, Bruche, Karol Uhlig i Otakar Vrba, Czech. Pamiętam jak wozili mleko z folwarków do arcyks. Mleczarni w Cieszynie, to mieli specjalne wozy długie, nakryte brezentową budą z odpowiednim daszkiem dla woźnicy, a po bokach napisy: "Ökonomie Verwaltung Kostkowitz" (Paumgarten czyli Dębowiec,...

Miałem przyjemność przeczytać rękopis Pana Karola Szczurka, który jest krótkim zarysem dziejów i rozwoju  wsi do 1975 roku spisanego przez wiernego syna tej Wsi. Postaram się na tej stronie przedstawić zdygitalizowaną treść tego rękopisu w punktach tak jak jest zapisane w dokumencie. Poniżej znajdziecie również pierwsze i ostatnie zdjęcia tego rękopisu.  Przedmowa  Na początku XVIII-go wieku posiadał Kostkowice Paczyński Adam Wacław, hrabia z Tęczyna, starosta ziemski w Cieszynie, a od 1776 roku e.k. oficer baron Seeger Jan Tobiasz, który sprzedał wieś Kostkowice w 1802 roku komorze. Kto wówczas pełnił władzę nad miejscową ludnością to zapisy historyczne stwierdzają że właściciel wsi zarządzał także i sprawami poddanych. Obszar wsi Kostkowice wynosi 523 ha powierzchni i znajduje się na północny wschód od Cieszyna w odległości 9 km. a na zachód od Skoczowa 10 km. W roku 1970 Kostkowice liczyły 438 mieszkańców. Charakter wsi jest czysto rolniczy, czego dowodzi herb Kostkowi...

Nieoficjalny herb Kostkowic Kostkowice to wieś w Polsce, położona w województwie śląskim, w powiecie cieszyńskim, w gminie Dębowiec. Leży nad rzeką Knajką, w historycznym regionie Śląska Cieszyńskiego. Wieś zajmuje powierzchnię około 510 hektarów i liczy 517 mieszkańców (dane z 2008 roku), co daje gęstość zaludnienia 101,4 os./km². W skład Kostkowic wchodzą części takie jak Kępa, Samlowiec, Stary Dwór i Za Wodą. Pierwsza wzmianka o Kostkowicach pochodzi z 1305 roku i znajduje się w dokumencie "Liber fundationis episcopatus Vratislaviensis" (Księdze Uposażeń Biskupstwa Wrocławskiego). Wieś powstała w wyniku akcji osadniczej, która miała miejsce w XIII wieku na terenie Górnego Śląska. Początkowo Kostkowice należały do Księstwa Cieszyńskiego, a od XIV wieku były lennem Królestwa Czech. Wraz z regionem, od 1526 roku, Kostkowice znalazły się pod panowaniem Habsburgów (Austrii) i pozostawały pod ich władzą aż do 1918 roku. W XV wieku wieś była własnością książęcą, ale w 1457 roku z...